1546 Wassenaar

Reigersbergen is een landgoed in Wassenaar met de hofstede waar in de 19e eeuw de buitenplaats Reigersbergen werd aangelegd. Het landgoed was van 1462 tot 1663 eigendom van de adelijke geslachten Van Assendelft en Renesse die de boerderij met het land verpachtten. In 1406 beleent graaf Willem van Beieren volgens de regestenlijst (overzicht van aktes) van het huis Reigersbergen, Engbrecht Werinbrechtszoon zowel dit grondgebied als zijn Hoeve Berckenrode te ’s-Gravenzande.
Ook uit andere aktes blijkt dat hier sprake was van gemeenschappelijk bezit van de grafelijkheid van Holland.

In 1663 komt Reigersbergen in handen van de katholieke boerenstand. Eigenaren worden Cornelis van der Hoch – rentmeester en notaris – en Pieter Cornelis van Raephorst (overleden 1680 te Wassenaar), in 1642 te Wassenaar gehuwd met Helena Dircksdr van Wouw (Leentje Dirks), overleden in 1679 te Wassenaar. Leentje Dirks is de dochter van Dirck Louris van Wouw en Leentje Maartens van Reygersbergh (van Reigersbergen), een dochter van de Maerten Maertensz van Reygersbergh.

“Die hofstede van Reygersberge(n)” te Wassenaar wordt voor het eerst genoemd in 1546. Maarten Maertensz van Reygersbergh, stamvader van het overgrote deel van de huidige families Rijgersberg/Reijgersberg, huurt in 1584 de hofstede. Dat was in de periode kort na de reformatie waarin katholieken die hun kerk trouw waren gebleven zich buiten de steden vestigden om ongestoord hun geloof trouw te kunnen blijven.

Reigersbergen is gelegen op het grensgebied van het grafelijke domein van het Hout in die Hage (Den Haag) en van de Baronie van Wassenaar. Dat is ook de verklaring dat in aktes van de bewoners Den Haag en Wassenaar voorkomen. Later wordt het bekend als het Landgoed Reigersbergen met een buitenhuis dat in de Tweede Wereldoorlog wordt verwoest en vervolgens wordt afgebroken. Het gebied Reigersbergen bestaat nog steeds onder die naam en ligt achter Paleis Huis ten Bosch, naast Merlot en tegenover Duindigt. Ook ligt er nog de Reigersbergenweg. Onderzoeker Cremers concludeert in “Reigersbergen en zijn bewoners” dat de oorsprong van de naam, onbekend is.

Bronnen:

  • Reigersbergen en zijn bewoners, 1943. C.M. Cremers
  • Archief van het huis Reigersbergen, Algemeen Rijksarchief
Laatst aangepast op 5 december 2005